ขอแนะนำเพลงแรกของวันนี้
เพื่อต้อนรับวันใหม่
อันแสนสดใส ขอเชิญทุกท่าน
รับฟังพร้อมกันได้เลยครับ
นวนิยายเกลียวคลื่นข้างหน้าต่างนั้น
ขายได้แล้วมากกว่าล้านฉบับ
คาดการณ์ว่าฝนจะไม่ตก ท้องฟ้าน่าจะแจ่มใส
อรุณสวัสดิ์ ทาจิบานะ
แต่นี้มันเลิกเรียนแล้วนะ
เธอหลับไปนานเลยนะ
- นี่ ทาจิบานะ ลองแอปแมสเซสนี่ดู - ไม่
แต่มันสะดวกมากเลยนะ ถ้าเธออยากใช้
อย่างไอดีของฉันก็คือ วาย...
อ้าว...
อาคุตากาว่า คนนี้
ที่สร้างชื่อให้นิยายแนวสัจจะนิยมในยุคใหม่ขึ้นมา
ทาจิบานะ ใช้แอปยัง?
ไม่เอา
งั้น วันนี้ไปทำงานพิเศษด้วยกันไหม
- โยชิซาว่า! - ครับ!
ไปตื้ออะไรเขาอีก โดนสาวปฏิเสธหรือไง
เอาล่ะ เปิดหนังสือเรียนหน้าต่อไป
[การ์เด้น คาเฟ่ แอนด์ เรสเตอรอง]
- อากิระจัง สวัสดี - ไง ยูอิจัง
- สวัสดี ทาจิบานะ - สวัสดีค่ะ
สวัสดีตอนเช้า
คาเส่ สรุปพาสต้าโต๊ะ 15 เสร็จยัง
ครับ
ออเดอร์มา
พาสต้าทะเล กาแตง ซีซ่าร์สลัด
อาหารทะเลตอนนี้
ใส่หอย 4 ตัว กุ้ง 3 ตัว ระวังด้วยนะ
ครับ
จานนี้เสร็จแล้ว
นี่ของโต๊ะเบอร์ 15
เอาไปเสริ์ฟได้เลย
- นิชิดะ เอาเสิร์ฟโต๊ะ 15 . - คะ
เมนูนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว
ขอโทษที่ให้รอนะคะ
ทอปปิคอลคาเฟ่ของใครคะ
ฉันเอง
ทานให้อร่อยนะคะ
เห็นหน้าเธอใช่ไหม
รับอะไรดีคะ
ทอปปิคอลพาเฟ่มะม่วง
- ช่วยเติมบาร์น้ำที - คะ
ขออภัยด้วยครับ
ฉันไม่ต้องการคำขอโทษ
แต่ก็ไม่ได้อยากจะบ่นอะไร
แต่ที่ผมอยากจะบอก...
ผมต้องขอโทษด้วยครับ
แต่ผมคิดว่ามันปกติเลยกินเข้าไป
น่าสมเพศ
- ห๊า? - ผู้จัดการ
เขาชอบก้มหัวให้คนอื่นตลอด
แล้วพวกเราทำอย่างอื่นได้ด้วยเหรอ
ทำงานนี้เราเลือกไม่ได้หรอก และสถานการณ์แบบนั้นเราก็ต้องยอม
เขากลับมาแล้ว
โอ๊ย
ชามใส่บิบินบับร้อนไป เอาไปเปลี่ยน
มีอะไรเหรอ ครับ ผู้จัดการ
อาหารในชามมันไหม้เหรอครับ
ก็อยากให้ โยชิซาวะทำ แต่มันยังเร็วเกินไป
ขอโทษครับ เดี๋ยวผมจะทำให้ใหม่
ไปล้างจานต่อไป
- คาเส่. - ครับ
ฝากด้วยนะทุกคน
เขาน่าจะดุพวกในครัวให้หลาบจำหน่อย
ดูไม่ได้เอาซะเลย
อายุ 45 แถมเป็นพ่อม่าย
แบบนี้คงต้องเป็นผู้จัดการไปจนตาย
โซบะมิโซะ สั่งไป 15 นาทีแล้วยังไม่ได้เลย
ขอโทษครับ เดี๋ยวผมจะไปดูให้ครับ
อ๊ะ เค้าขอโทษอีกแล้ว
ผมจะไปดูให้เดี๋ยวนี้ครับ
ผมนั่งรอจนจะอิ่มแล้วนะ
ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ ผมจะไปดูให้เดี๋ยวนี้ครับ
เสร็จแล้วนะ
ขอโทษที่ทำให้รอ อาหารของคุณคะ
ขอบคุณมากคะ แล้วแวะมาใหม่อีกนะคะ
ยินดีต้อนรับ มากี่คนคะ
4 คน
ทาจิบานะ กินนี่ซิ
คาเส่ นี่มันอะไร?
อ๋อ นั่นเหรอ แถมให้น่ะ
ขอบคุณคะ
เย็นชาจังเลย
ทำไมเธอถึงมาทำพาร์ทไทม์ที่นี่นะ
ผมก็สงสัยเหมือนกัน
กินแค่นั้นจะอิ่มเหรอ
วันนี้ขอบใจนะ
ขอบคุณมากคะ
ไม่ได้นะ ต้องกินให้พอ เธอยังเด็กอยู่
ขอนั่งพักซะหน่อยเถอะ
อะไรหรอ
เปล่าคะ
นี่คะ ตารางขอทำงานเดือนหน้าคะ
ขอบใจนะ
[ จันทร์ อังคาร ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ]
ทำงานเยอะอีกแล้วนะ
มีของที่อยากได้อยู่เหรอ
ขอบคุณมากนะ
ฉันพูดอะไรผิดไปเหรอ
อย่าจ้องฉันแบบนั้นซิ
ห๊า..
ฉันไม่ได้จ้องคุณเลย
อย่างนั้นเหรอ
ขอบใจมากนะ
ผู้จัดการ
มีอะไรเหรอ
ผู้จัดการ ใช้แอปแซทไหมคะ
ถ้าผู้จัดการใช้ละก็
ขอโทษนะ
แอปแซทมันคืออะไรอ่ะ
ไม่มีอะไรหรอกคะ
ขอตัวนะคะ
เธอจ้องเหมือนมองขยะเลย
ขอตัวกลับก่อนนะคะ
ขอบใจมากนะ
- กลับแล้วนะครับ. - กลับดีๆนะ
โยชิซาวะ ผมหน้าม้ายาวแล้วนะ
ขอโทษด้วยครับ เดี๋ยวผมไปตัด
- บายๆ - บายๆๆ
กลับด้วยนะ ทาจิบานะ!
ดีจังเลยนะ
ดูสดชื่นจังเลยนะ
คุโบะ . วันนี้ขอบคุณนะ
คะ
เปล่งประกายจริงๆเลย
ห๊า
ในสายตาของเด็กวัยรุ่น ฉันคงเหมือนขยะแน่เลย
ยิ่งกว่าขยะอีกคะ
ทาจิบานะ ทาจิบานะ! กลับบ้านด้วยกันเถอะ
เธอเมินฉันเหรอ
กลับมาแล้วคะ
ยินดีต้อนรับจ๊ะ
พยากรณ์อากาศผิดซินะ
เอาร่มไปหรือเปล่า เปียกฝนไหม
อือ
ห้องน้ำยังว่าง ไปอาบน้ำก่อนกินข้าว
คะ
เดี๋ยวก็ไม่สบายเอา รีบไปอาบน้ำซิ
อากิระ.
รู้แล้วคะ
ถ้ารู้แล้วก็รีบไปซิ
ก็คือจะทำอะไรในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง
เขาพยายามรวบรวมความคิดที่เรื่อยเปื่อย
การฟังเสียงฝนที่ตกลงบนถนน
ตรงนั้นอย่าวาดรูปเล่นซิ
ขอโทษครับ
แล้วนี่อะไรเนี่ย
การ์ตูนเคลื่อนไหวครับ
วาดได้ไม่เลว
ผมวาดตั้ง 3 เดือน นี่ก็ใกล้จะเสร็จแล้ว
โอเค ถ้าเสร็จแล้วก็เอายางลบมาลบออกด้วย
โอ๊ย
- มาเรียนต่อกันดีกว่า! - โอ๊ย...
ราโชมอนของอาคิตากาวะ เป็นผลงานชิ้นโบว์แดง
อยากให้นักเรียนทุกคนไปศึกษาผลงานชิ้นนี้ให้ดี
วันนี้พยายามเข้านะ
สู้เค้านะ
อ๊า...
อิชิอิ
อากิระ!
ฮารุกะ
มาเลย มาบอกเองเลย
อืม
ฉันจะลงวิ่ง 100 เมตร ในการแข่งครั้งหน้า
- เยี่ยมไปเลย - แต่ว่า...
ฉันวิ่งต่ำกว่า 12 วินาทีแบบรุ่นพี่ไม่ได้คะ
ขอโทษนะคะ
ไม่เห็นต้องขอโทษเลย
คะ
รุ่นพี่แวะมาชมรมบ่อยๆนะคะ
ขอตัวไปซ้อมก่อนนะคะ
อือ
อิชิอิ ทำเวลาได้ดีขึ้นมากเลย
- ไปวิ่งรอบโรงเรียนเหรอ - ใช่แล้ว
แต่ดูท่าทางฝนอาจจะตก
วันนี้ฝนไม่ตกหรอก
ห๊า
แผลที่ขาฉันไม่เจ็บน่ะ
อ๊า โทษนะ
ไม่เป็นไรแล้วนะ
ไว้แวะไปชมรมบ้างดีไหมนะ
โอเค ไหม?
จากเพื่อนที่ทำงานพาร์มไทม์น่ะ
อย่างนั้นเหรอ
ไปก่อนนะ
นี่ อากิระ มีคนที่ชอบหรือเปล่า
ถ้าพูดถึงคนในร้านนี่ล่ะก็....
อะไร?
คาเส่ ที่อยู่ในครัว หน้าตาก็หล่อ แต่ดูเจ้าชู้
ส่วนคุณโอสุกะ ก็อย่างกับหิน
แต่ถ้าให้เลือก ฉันคงเลือกโยชิซาวะ
แต่เขาดูเหมือนมีคนที่ชอบแล้ว
แล้วผู้จัดการล่ะ
ไม่เอาอ่ะ ผู้จัดการ ทั้งแก่และตัวเหม็น
ทำไงดีล่ะ
เขาได้ยินเราแน่เลย เราจะโดนไล่ออกไหมนะ
ฉันไม่ผิด แต่ว่าเขาตัวเหม็นจริงๆนะ
เธอว่าไหมล่ะ
ฉันไม่ได้คิดซักหน่อย
สวัสดี ทาจิบานะ
คาเส่...
ชู่!!!
ความลับนะ
ไม่เอาคะ ช่วงนี้ฉันน้ำหนักขึ้น
วันนี้ฉันโชคร้ายจังเลยนะ
เรืองเหม็นแต่ละคนก็คิดไม่เหมือนกัน
ฉันไม่เคยคิดว่าผู้จัดการตัวเหม็น
ผู้จัดการ
คุโบซัง ฉันตัวเหม็นเหรอ
ใช่คะ แต่มีเรื่องสำคัญกว่าคะ
ลูกค้าโต๊ะเบอร์ 5 ลืมเอาไว้
อะไร
คุณลูกค้าครับ
เขาขี่จักรยานไปแล้ว
ตามไปไม่ทันแน่
- ถ้าอย่างงั้น ปล่อยให้เขากลับมาเอาเองก็แล้วกัน - ผู้จัดการ เอามาให้ฉันคะ
อากิระ?
ทาจิบานะ..
อากิระ วิ่งตามลูกค้าที่ลืมของไว้
อะไรนะ
ทั้งที่ลูกค้าขี่จักรยานด้วย
ตามไปไม่ทันหรอก
ไม่หรอก ถ้าเป็นทาจิบานะ เธอตามท้นแน่
เธอวิ่งเร็วมาก
ที่วิ่งฝ่าสายลม ก็แบบนี้ครับ
วิ่งชนะรุ่นพี่ด้วย
เท่ห์สุดๆไปเลย
ถ้าแบบนั้นก็ไม่น่ามาทำงาน น่าจะไปอยู่ชมรม
แต่ ทาจิบานะ ก็อยู่ชมรมกรีฑานะครับ
เธอเคยอยู่น่ะ
จริงเหรอ
คุณลูกค้า
เยื่ยม
ขอโทษด้วยครับ ขอบคุณมากครับ
ไม่เป็นไรคะ
บาดเจ็บเหรอ?
ใช่ เธอบาดเจ็บเมื่อครึ่งปีก่อน
สุดยอด เธอวิ่งเร็วมาก ฉันนี่ทึ่งไปเลย
ฉันไม่รู้เรื่องมาก่อนเลยว่า
ทาจิบานะ?
คุโบซัง! ฝากร้านหน่อยนะ
คะ
ทาจิบานะ ไปหาหมอกัน
- ลุกไหวไหม - อืม
1 2 3..
ไปกันเถอะ
โทษทีนะ มีแต่ของเล่นของลูกชายเต็มไปหมด
โรงพยาบาลไหนดี
ผู้จัดการ
อะไรเหรอ
แถวนี้มีคลีนิคที่ฉันไปอยู่คะ
เหรอ
[คลีนิคกระดูกมาโรบุซิ]
ตอนนี้รอยแผลเดิมเริ่มบวมนิดหน่อย
คะ
คุณหมอครับผมชื่อ คอนโด มาซามิ
กระดูกไม่หักใช่ไหม
ใจเย็นครับ
ก่อนหน้านี้เจ็บหนักมา ไม่ควรหักโหม
คะ
ก่อนหน้านี้เจ็บหนักเหรอ
อากิระ ไปจะไหนเหรอ
ร้านสะดวกซื้อคะ
สภาพนั้นเหรอ ไม่ไหวมั้ง
ได้ซิคะ
อืม เดินดีๆแล้วกัน
แม่ไปทำงานเลยนะ
ห๊า
ผู้จัดการ
ทาจิบานะ!
ทาจิบานะ กำลังจะโทรหาอยู่พอดีเลย
มาทำอะไรคะ
ฉันทำให้ลูกสาวเขาบาดเจ็บ
เลยจะมาขอโทษน่ะ
ชอบกินวุ้นถั่วแดงกวนไหม
แม่ออกไปทำงานแล้วคะ
เอ๊ะ จริงเหรอ
ว้า ฉันน่าจะโทรถามก่อนมา
เอาไว้ฉันจะมาใหม่
ไม่เป็นไรหรอกคะ
ไม่ได้ คือฉันอยากจะขอโทษคุณแม่เธอ
หรือคุณพ่อเธอก็ได้
พ่อแม่หย่ากันแล้วคะ
อย่างนั้นเหรอ ตอนสัมภาษณ์ก็บอกแล้ว
ขอโทษนะ ที่พูดจาไม่คิด
ไม่เป็นไร คะ ฉันก็สนิทกับทางพ่ออยู่
อย่างนั้นเหรอ ฉันก็หย่าแล้วเหมือนกัน
ก็เลยห่วงว่าเด็กๆจะคิดยังไง
ที่ต้องอยู่กับครอบครัวที่แตกแยก
แล้วคุณแม่จะกลับมากี่โมง
ไม่ต้องกังวลหรอกคะ
เรื่องที่ฉันวิ่งวันนั้น ฉันเป็นคนตัดสินใจเอง
อย่างนั้นเหรอ
แล้วขาเป็นยังไงบ้าง
เล็บเท้าสีแดงนี่เป็นแผลอย่างนั้นหรอ
ห๊า
ห้อเลือดเหรอ
คือว่าฉันทาเล็บเท้าน่ะคะ
ทาเล็บ
ห้อเลือดอะไร ตลกจัง
มีอะไรคะ
เมื่อกี้ เธอดูค่อนข้างร่าเริง
ดูผ่อนคลาย เพราะว่าอยู่แถวบ้านซินะ
แต่งตัวก็เรียบๆ
เรียบๆ?
ฉันไปกดน้ำให้นะ
ร้านนี้มีน้ำหลายอย่างเลย
ได้แล้ว
อ้า ไม่ชอบกาแฟดำเหรอ
รอเดี๋ยวนะ
อะไรน่ะ เมื่อกี้เดจาวูหรือเปล่า
เหมือนเคยคุยกันแบบนี้ ก่อนหน้านี้เลยนะ
ห๊า
แต่..
เธออยู่ย่านที่จอแจทีเดียวนะ
ถึงไม่ไปทำงานไกลถึงร้านเรา
แถวนี้ก็มีครบอยู่แล้ว
ที่นี่ไม่มีอะไรหรอกคะ
ห๊า
ถ้าที่นี่ไม่มีอะไร แล้วที่ไหนจะมีกัน
ผู้จัดการ ฉันชอบคุณคะ
จริงเหรอ
- ขอบใจนะ - ห๊า
ค่อยยังชั่ว
คิดว่าฉันจะโดนเธอเกลียดเอาซะแล้ว
เธอชอบจ้องฉันตลอดเวลา ใช่ๆๆ
แบบนั้นล่ะ โล่งอกไปที
ขอโทษทีให้รอ พาเฟ่ช็อคโกแลตกล้วยคะ
มาแล้วๆๆ
กินเลยซิ
- กลับบ้านก่อนนะ. - บายๆ
บายๆ
สุดยอดเลย
- โยชิซาวะ. - อือ
ช่วงนี้ผู้จัดการดูเป็นยังไง
ผู้จัดการเหรอ
- ถามทำไม? - ช่างเถอะ
อะไร
อ้อ ผู้จัดการ
ก็ดูขยันดีนะ
แล้วก็เอาแต่บ่นให้ฉันไปตัดผมหน้าม้า
ผมฉันยาวมากเลยเหรอ
ระวัง ไป
อากิระ!
ได้ยินว่าเธอเจ็บอีกหรอ
อ๋อ ไม่ต้องตกใจไป
จะบ้าเหรอ
แต่ถึงกลับไม่มาโรงเรียนเลยนะ
ไม่เป็นไร จริงๆ ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
โทษที
เธออุตส่าห์มาดูซ้อมซินะ
ทุกคน อากิระ มาจ๊ะ
สวัสดี!
ว้าว สุดยอดเลย
- จะกลับแล้วเหรอ - อือ
เดี๋ยวเสร็จแล้วทุกคนจะไปกินข้าวกัน
มาด้วยกันซิ
ไปกินข้าวด้วยนะรุ่นพี่
ได้ข่าว รุ่นพี่ทำงานพิเศษที่ร้านอาหาร
เอ๋..
ทำไมทำเสียงแบบนั้น
ก็รุ่นพี่ดูไม่เป็นมิตรเลย
นี่พวกเธอ
- งั้น วันนี้ไปกันเถอะ - ความคิดดี
ไปกันเถอะ
โทษนะ
อย่ามาเลย
คือว่ามันไกล และฉันต้องกลับบ้านเร็ว
ไปก่อนนะ
ลู่วิ่งหมายเลข 4 อากิระ ทาจิบานะ
อากิระ ทาจิบานะ จากโรงเรียนมธัยมปลาย. คาซามิซาวะ
นี่ เธอวิ่ง 1500 เมตรไม่ใช่เหรอ
ดูอากิระวิ่งก่อน
โอเค ตามใจนะ
เข้าที่...
ระวัง
รอด้วย อากิระ!
ฮารุกะ มาเร็วๆ
ทำไมถึงต้องวิ่งเร็วนักล่ะ
ก็มันรู้สึกดีนิ
อากิระ!
เข้าที่
ระวัง
กรณีของคุณ ทาจิบานะ
เอ็นร้อยหวายฉีกขาดโดยสมบูรณ์ แต่...
ถ้าทำกายภาพบำบัด ก็ยังวิ่งไม่ได้อีกซักพัก
แต่ถ้าคุณหักโหม
เอ็นอาจจะขาดได้อีก เพราะฉะนั้นอย่ารีบร้อน
ต้องค่อยๆรักษาไป
วันนึงอาจจะกลับมาวิ่งได้อีก
คุณคะ ฉันยังไม่ได้สั่งอะไรเลย
ให้พิเศษครับ
นั่งรอฝนหยุดอย่างเดียว คงน่าเบื่อแย่เลยนะ
ขอบคุณมากคะ
หรือว่า ไม่ชอบกาแฟดำครับ
รอเดี๋ยวนะครับ
โอว
เดี๋ยวฝนก็หยุดแล้ว
ขอบคุณมาอุดหนุนคะ
ค่อยๆเดิน ระวังบันไดด้วยล่ะ
คะ. ขอบคุณมากคะ
- ขอโทษนะคะ. - ยินดีต้อนรับคะ
ฉัน นิชิดะ ที่โทรมาเรื่องทำงานพิเศษ
อ้อ สวัสดี. เชิญเลย
เชิญค่ะๆๆ
- ผู้จัดการ - ว่าไง
มาทำงานพิเศษเหรอ
ฉันชื่อ คอนโด เป็นผู้จัดการนะ
ฝนตกเหรอนี่
ทาจิบานะ!
เป็นอะไร ขาหายแล้วเหรอ
เข้ามาก่อน เปียกไปหมดแล้วนะ
เร็วๆ เข้าซิ
ทาจิบานะ?
ฉันอยากจะมาบอกว่า ฉันชอบคุณคะ
[ ราโชมอน ]
การจะทำอะไรในสถานการณ์ที่สิ้นหวังนี้
เขาเองก็ได้พยายาม
มองไปรอบๆห้องอย่างไร้จุดหมาย
พลางฟังเสียงฝนที่ตกลงมาที่ถนนซูซูคุ
ข่าวต่อไปคะ
พนักงานร้านอาหารถูกจับข้อหาลวนลาม นักเรียนมัธยมปลายอายุ 17 ปี
สวัสดีค่ะ ผู้จัดการ
สวัสดี...
อะไรกันเนี่ย
ผู้จัดการ
ว่าไง
ขอบคุณสำหรับวุ้นถั่วแดงคะ
วุ้นถั่วแดง?
แม่บอกว่าขอบคุณคะ
อ๋อ วุ้นถั่วแดง อร่อยไหม?
- เออ จริงๆแล้ว - ผู้จัดการ คะ
เรื่องที่พูดวันก่อน ฉันจริงจังคะ
ฉันชอบผู้จัดการนะคะ
ฉันไม่ได้พูดเล่นนะคะ
ผู้จัดการ คิดยังไงกับฉันคะ
กลับแล้วนะคะ
ฉันกับโยชิซาวะ ไปเลี้ยงฉลองที่เธอกลับมา ที่ร้านคาราโอเกะ
คาราโอเกะก็ดีนะ ไปกันเลย
ฉันคงไม่ไป
อากิระ เธอโกรธเหรอ
เอ๊ะ เปล่านะ
ขาฉันยังไม่ดีขึ้น
เหรอ ถ้าหายแล้วจะไปไหม
ไปซิ
ฉันรอไปคาราโอเกะกับยูอิซังสองคนนะ
สองคน?
งั้น วันนี้แค่เราสองคนไปกันเอง
ไม่อ่ะ กลับบ้านดีกว่า กลับก่อนนะครับ
งั้น ขอตัวกลับก่อนนะคะ
บายๆ.
ทาจิบานะ
เดี๋ยวไปส่งที่บ้านให้นะ
เอ๊ะ
ก็ขายังไม่หายไม่ใช่เหรอ
แล้วอีกอย่าง
เราต้องคุยกันต่อเรื่องเมื่อกี้ด้วยนะ
ผ่านไปแล้ว
แต่ความชื้นในอากาศทำให้สภาพอากาศหน้ากังวลในคืนนี้
เรื่องที่เธอถามฉันไว้เมื่อกี้น่ะ
ฉันคงตอบเธอไม่ได้หรอกนะ
ทำไมค่ะ
ทำไมเหรอ? เธอก็น่าจะรู้นิ
ไม่รู้หรอกคะ
ทาจิบานะ
ฉันอายุ 45 แล้วนะ
คนอื่นเขาจะคิดยังไง
คนอื่นจะคิดยังไงก็ไม่เห็นเกี่ยวเนี่ยคะ
ทำไมจะไม่เกี่ยว อายุเราสองคนน่ะ
ห่างกันจนจะเป็นพ่อลูกได้เลยนะ
แต่เราไม่ใช่พ่อลูก
- คนอาจจะคิดว่าเป็นสาวไซด์ไลน์ก็ได้ - สาวไซด์ไลน์ก็ไม่ใช่คะ
ฉันชอบผู้จัดการจริงๆนะคะ
โอว....
คนอย่างฉันมีอะไรดี
จะชอบใครต้องมีเหตุผลด้วยเหรอคะ
ชอบคนรุ่นเดียวกันไม่ดีกว่าเหรอ
ฉันกับเธอ ต้องยอมรับความจริงด้วย
ทาจิบานะ ลองคิดใหม่ดีกว่านะ
ฉันอายุ 45 ไม่มีความฝัน ความหวังอะไร
อยู่แบบเรื่อยเปี่อยไปวันๆ ผมอ่ะนะ
เอ้า...
ทำไมทำหน้าแบบนั้น
คุณพูดว่า "ผม"
ห๊า
ปกติผู้จัดการใช้คำว่าฉัน แต่เมื่อกี้ใช้คำว่าผม
นี่เธอไม่เข้าใจอะไรเลย ทาจิบานะ!
ไม่เข้าใจอะไรเลย
ถ้าไปเดทกับคนอย่างฉัน
คนคงเอาไปนินทา
ผู้จัดการจะไปเดทกับฉันเหรอคะ
ห๊า
เมื่อกี้พูดว่าจะไปเดทใช่ไหมคะ
- เดี๋ยวนะ - พูดใช่ไหมคะ
ก็ใช่น่ะซิ
ช่วงนี้เป็นไงบ้าง
[ ไปเดทกับผู้จัดการ] - ส่งข้อความทุกวันเลย - แล้วเขาตอบไหม
ไม่ค่อยตอบน่ะ สงสัยไปกันไม่รอด
แล้วพวงกุญแจน่าเกลียดนี่ล่ะ
มุกิฮิโกะไง ไม่รู้จักเหรอ
ถ้าพกไว้จะทำให้สมหวังกับคนที่ชอบ
เห็นว่าศักดิ์สิทธิ์ด้วยนะ
อากิระ.
อ้าว
จะหมุนไปถึงไหนเหรอ
ทำไมหมุนมาเยอะแยะ
มุกิฮิโกะ มันไม่ยอมออกมาอ่ะซิ
มุกิฮิโกะ?
มันคืออะไร อะนิเมะเหรอ
อือ ไม่รู้เหมือนกัน
ต่อไปป้ายโรงเรียน คาซามิซาว่า
ทำไมถึงอยากได้ขนาดนั้น
ฉันให้ตัวที่ซ้ำนะ
ห๊า
วันนี้ซ้อมเช้าเหรอ
อ๋อ พรุ่งนี้มีสอบ
ว่าไปแล้ว
เราไม่ได้มาโรงเรียนด้วยกันนานแล้วนะ
อือ นั่นซินะ
ยินดีต้อนรับครับ
ทาจิบานะ มื้อเย็นจ้า
ขอบคุณ
ชอบสลัดซินะ
เชิญเลยครับ
เอาเป็นบุฟเฟ่ต์น้ำสามที่นะครับ
บาร์น้ำอยู่ทางนั้นนะครับ
เชิญไปเติมน้ำเองได้ตามสบายเลยนะครับ
[ ทาจิบานะ ]
[ วันหยุด]
[ ผู้จัดการ ]
วันนี้ขอบคุณที่เหนื่อยนะ
เช่นกันคะ
หนังสือเรียน?
ใกล้สอบแล้วคะ
คิดถึงหนังสือเรียนจังเลย
ขอดูหน่อยได้ไหม
ได้ซิคะ
อือ ราโชมอนเหรอ
เอ๊ะ
วาดรูปเล่นระหว่างเรียนมันไม่ดีนะ
[อากิระรักผู้จัดการ]
กรุณาอย่าบอกใครนะคะ
ก็ได้
แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน
ไปเดทกับฉันนะ
ห๊า
คาเส่!
วันนี้มีเรียนใช่ไหม
ใช่คะ
เนี่ยเธอกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
มาเป็นชุดนี้เหรอ
คะ
ไปกันเถอะ
อ๊าห์
ทาจิบานะ อยู่ชมรมกรีฑาใช่ไหม
แค่เคยอยู่คะ
ได้ยินว่าเธอบาดเจ็บ
เลยลาออกจากชมรม
มันจบไปแล้วคะ
รู้สึกยังไงที่สูญเสีย สิ่งที่หลงไหลไปขนาดนั้น
เออ...
ขอโทษทีพูดแรง แต่เล่าให้ฟังหน่อยซิ
คะ ตอนนั้นฉันก็เสียใจ
แต่ตอนนี้ทำงานพิเศษก็สนุกดี
แถมยังมีผู้จัดการด้วยใช่ไหม
อ๊า สบตาครั้งแรกของวันเลย
มาเดทตามสัญญาแล้ว คุณจะไม่บอกใครใช่ไหม
สรุปว่าเธอชอบวิ่ง แต่ตอนนี้เธอทำไม่ได้แล้ว
ตอนนี้เลยมีความรัก
แต่ว่า อีกฝ่ายเป็นลุงอายุ45
ไม่รังเกียจเหรอ
กลับแล้วนะคะ
ไม่ต้องจ่ายหรอก
ฉันพูดรวมๆ ลองคิดถึงความต่างของอายุซิ
ปล่อยฉันได้แล้วคะ
ชอบผู้จัดการขนาดนั้นเลยเหรอ
เธอกับผู้จัดการไม่มีทางไปรอดหรอก
ผู้จัดการ คะ
โอว
วันนี้ดูไม่เหมือนทุกทีเลยนะ
อ๋อ คงเปลี่ยนทรงผมมั้งคะ
- ไปกันเถอะ - คะ
อ๊า
ถ้าเกิดมากับลูก คงดูหนังแบบนี้ไม่ได้
แล้วเธอสนุกไหม
ดูอีกกี่รอบก็สนุกคะ
โอเค...
แล้วจะไปไหนต่อดี
อือ อาหารก็กินแล้ว
- ฉันจะไปส่ง - จะไปไหนต่อคะ
ไม่ๆๆ เดี๋ยวคุณแม่จะเป็นห่วงนะ
ไม่เป็นไรคะ
ฉันไม่ใช่เด็กแล้ว อยู่ถึงเช้าก็ยังได้
โทษที
ไม่ใช่แบบนั้น แค่ยกตัวอย่างเฉยๆ
อย่าพูดอะไรน่าตกใจแบบนั้นซิ
กลับบ้านกันเถอะ
งั้น เดทต่อไปเมื่อไรดี
เดทต่อไป? ยังจะมีอีกเหรอ?
เทศกาลฤดูร้อนเป็นยังไง ฉันอยากใส่ยูกาตะคะ
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อนนะ
ฉันสัญญากับลูกว่าจะพาไปงานเทศกาลน่ะ
ปกติแล้ว
ที่ ที่เด็กมัธยมปลายกับลุง ไปด้วยกันได้ มีด้วยเหรอ
ฉันอยากไปที่ ที่ผู้จัดการไปคะ
ที่ที่ฉันอยากไป?
ไม่ล่ะ ฉันว่าเธอต้องเบื่อแน่ๆ
ฉันอยากรู้จักผู้จัดการมากขึ้นคะ
แม้แต่จุดที่น่าเบื่อก็อยากรู้
ฉันมาที่นี่ในวันหยุด
หวังว่าจะได้เจออะไรใหม่ๆ
ผู้จัดการชอบหนังสือเหรอ?
ไม่รู้ว่าจะชอบหรืออะไร
หนอนหนังสือก็ไม่เชิง ฉันเคยอยากเป็นนักเขียน
นักเขียนนิยายเหรอ?
ไม่หรอก
ไม่ได้จริงจัง
ก็เขียนบ้าง สมัยอยู่ชมรมวรรณกรรม ในมหาวิทยาลัย
มีเล่มไหนแนะนำไหมคะ
แบบว่าฉันน่าจะอ่านเล่มนี้
ปกติไม่ค่อยอ่านหนังสือใช่ไหม
คะ
หนังสือน่ะ ไม่ใช่สิ่งที่ต้องอ่าน รวดเดียวจบทั้งเล่มหรอกนะ
ถ้าไม่ถูกจริตแล้วล่ะก็
อ่านไปต่อก็คงไม่สนุก เธอว่าอย่างนั้นไหมล่ะ
แต่ว่าการที่เธอได้มาที่นี่ในวันนี้
แปลว่าต้องมีหนังสือที่เรียกร้องเธออยู่ซักแห่ง
ต้องเป็นหนังสือที่จำเป็นกับเธอในตอนนี้
นี่มีมีหนังสือเยอะแยะ
เธอต้องเจอหนังสือ
ที่กำลังเรียกร้องเธออยู่แน่ๆ.
[ "เกลียวคลื่นข้างหน้าต่าง"]
กำลังดูอะไรอยู่หรือคะ
เล่มนี้ คนรู้จักของฉันเป็นคนเขียน
เอ๋ สุดยอดเลย
รู้จักคนดังด้วย ผู้จัดการสุดยอดไปเลยคะ
ไม่ขนาดนั้นหรอก หมอนี้เก่งอยู่แล้ว
รุ่นพี่คะ
- อรุณสวัสดิ์. - อรุณสวัสดิ์
อ๊า จริงด้วย
ค่าจัดงานเลี้ยงส่งจากสมาชิกปีหนึ่ง
ขอบใจนะ
รุ่นทาจิบานะ ก็ไม่มาซินะคะ
เป็นเพื่อนกัน น่าจะพามาให้ได้ซิคะ
คนอย่างอากิระน่ะ เป็นพวกตัดสินใจเรื่องตัวเอง
งั้น พี่เค้าคงจะตัดสัมพันธ์กับพวกเรา
มุกิฮิโกะเหรอ
ช่วงนี้ดังมากเลยนะ
ทำไมถึงดังเหรอ
ทาจิบานะ อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์
อากิระ!
ฮารุกะ
รับนะ
[ มิตรภาพของเราไม่ได้อยู่แค่การวิ่งเนอะ? - ฮารุกะ ]
ทาจิบานะ เดี๋ยวจะมีงานเทศกาลฤดูร้อน
อ้าว
เมินฉันอีกแล้วเหรอ
ฮารุกะ.
ขอโทษทีให้รอ
โทษที ชุดใส่ยากไปหน่อย
ไปกันเถอะ
อากิระ วันนี้ขอบคุณนะที่ชวน
ขอบคุณนะสำหรับจดหมาย
ตั้งแต่ฉันไม่ได้ไปชมรม นี่เป็นครั้งแรกที่เรามาเที่ยวกัน
อือ
นี่ อากิระ เดี๋ยวจะมีงานเลี้ยงส่ง
ขอโทษทีนะ
พ่อครับ อยากเล่นอันนี้
อือ แล้วยากิโซบะล่ะ
อยากเล่นอ่ะครับ
- ไปก่อนนะ. - คะ
- ไว้เจอกัน. - ไว้เจอกันคะ
โทษทีนะ
ใครเหรอ
ผู้จัดการร้านที่ทำงานน่ะ
ผู้จัดการร้าน?
อากิระ.
อือ
คนเมื่อกี้ ชอบเค้าเหรอ
เอ๊ะ
อย่ามาล้อเล่นน่า
โคตรลุงเลย
แล้วเด็กคนนั้น
ลืมไปเถอะ ไปกันเถอะนะ
ที่ว่าทำงานพิเศษ
เธอไม่มาชมรมแล้วไปทำอะไร
ทำอะไร หมายความว่ายังไง
มันไม่เกี่ยวกับเธอซะหน่อย
เดี๋ยวนี้เธอไม่เล่าอะไรให้ฉันฟังเลยนะ
ฉันไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่
แต่เธอก็ไม่เคยถาม
ก็จะถามได้ยังไง
อย่าทักนะ อย่าถามนะ
อากิระ แผ่บรรยากาศแบบนั้นนิ
ก็เพราะว่า
กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว
ฉันกลับล่ะ
ที่นี่เสียงดังจัง
สวัสดีคะ มากี่ท่านคะ
- นัดเพื่อนไว้. - โอเค.คะ
จิฮิโร่
ไง
ที่นี่ยังหนวกหูเหมือนเดิมเลยนะ
ขอโทษทีให้รอ มิโสะเดนกาคุ
มาแล้ว มิโซะเดนกาคุ
กี่ปีแล้วล่ะเนี่ย
อยู่ๆก็ชวนมา
อ๊า
ก็มีบังเอิญมีเรื่องทำให้นึกถึงนายขึ้นมา.
เรื่องอะไร
ไม่มีอะไรมากหรอก
อะไรล่ะ
"เกลียวคลื่นข้างหน้าต่าง".
นายอ่านด้วยเหรอ
อ่านซิ
นายว่าสนุกไหม
ก็แล้วว่า งั้นๆ
งั้นๆอะไร สนุกจะแย่ต่างหาก
คนที่ให้หนึ่งดาวในอเมซอนคือนายซินะ
ใช่ที่ไหนล่ะ
เอาเถอะ
ไหนๆไม่ได้เจอนายมานาน
วันนี้เลยเอาของดีมาให้
[คิดถึงบ้าน ]
โอโห้ วารสารทำมือสมัยมหาลัยเนี่ย
นึกถึงเหมือนก่อนเลย
ใช่ไหมล่ะ
รุ่นพี่ทาคาดะ
งานเขียนของเขายังหลงตัวเองเหมือนเคย
สำนวนตรงนี้เกือบจะลอกมาเลย
ผู้หญิงสมบูรณ์แบบไม่มีอยู่จริง
เหมือนกับที่ความรักสมบูรณ์แบบไม่มีจริง
ฉันเคยโดนต่อย เพราะเถียงเรื่องนิยายกับเขาบ่อยๆนะ
[มิโดระ นากาจิม่า ]
โอว มิโดริ
ได้ข่าวว่าพวกนายหย่ากันแล้ว
อือ
ยังเจอกันอยู่ไหม
ก็โทรหาเรื่องลูกเท่านั้นล่ะ
แล้วลูกนายเป็นยังไงบ้าง
วันนี้ไปงานเทศกาลมา
ก็ทำหน้าที่พ่อได้ดีนิ
ไม่หรอก
ฉันทิ้งครอบครัว เพื่อเป็นนักเขียนเลยมีสภาพแบบนี้
ครึ่งๆกลางๆไปซะทุกอย่าง
หยุดพูดเรื่องหดหู่เถอะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันอัดนายไปแล้ว
ฉันไม่ต่อยนายกลับไปหรอกน่า
โตเป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว
ป่านนี้ก็ยังเขียนอยู่ล่ะซิ
เอีะ
แท็กซี่เหรอ เป็นนักเขียนขายดีนี่คนละชั้นจริงๆ
ใช่ไหมล่ะ
คนที่เคยจน จนต้องกินแต่กะหล่ำปลีอ่ะนะ
ไปด้วยกันซิ
ไม่เป็นไร ฉันจะเดินไปให้สร่างเอง
ไปด้วยกันเถอะ
- เออ จิฮิโระ - อะไร
คำบรรยายนางเอกสาวมัธยมปลายของนายเนี่ย
อะไร
นายจะไปรู้อะไรเกี่ยวกับสาวมัธยมปลาย
อย่าดูถูกผู้จัดการร้านอาหารนะโว้ย
ไม่ได้โดนบ่นว่าตัวเหม็นหรอ
เห็นแบบนี้ ฉันก็ป๊อบนะ
เออ โอเค.
ออกรถเลยครับ
งอนเหรอ ไม่สมกับเป็นผู้ใหญ่เลยนะ
มาซามิ
ว่าไง
นายกับฉันไม่ใช่ผู้ใหญ่หรอก
เป็นเพื่อนร่วมชั้นต่างหาก
ไว้โทรมาอีกนะ
ได้
เร่งสปาเก๊ตตี๊เห็ดโต๊ะ 12 ให้ที
- เฮ้ คาเส่! - ได้แล้วครับ
ขอโทษคะ
ขอโทษนะคะ
เอาไว้เก็บทีหลัง ทำใหม่ก่อนเร็ว
ได้คะ
ทาจิบานะ วันนี้กินอะไรดี
ไม่เป็นไร คะ
โยชิซาวะ.
ทำแซนวิซให้หน่อย
เอ๊ะ ให้ฉันทำเหรอ
เด็กจังเลยนะ
[ ให้ ทาจิบานะ จาก โยชิซาวะ ]
- เป็นอะไรหรือเปล่า? - คะ
วันนี้เห็นเธอไม่ร่าเริงเลย
คือฉันทะเลาะกับเพื่อนคะ
เราอยู่ชมรมเดียวกันมาตลอด
อ๋อ
หลังจากที่ฉันไปชมรมไม่ได้
มันก็ทำตัวไม่ถูก
ฉันก็มีเพื่อนอยู่ด้วยกันตลอด ตอนเรียนมหาลัย
ไม่ได้ทะเลาะกัน แต่ก็
ห่างกันไปเฉยๆ
แล้วเป็นยังไงต่อ
วันก่อนเราเพิ่งได้เจอกัน
สนุกมากเลย
แค่ช่วงพริบตา เราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม ช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน
มันคงหาอะไรมาแทนไม่ได้แล้ว
แม้ว่าเวลาจะผ่านไป
มันก็คงไม่จางหายไปหรอก
อือ แต่ว่า
อาจจะกลับไปคืนดีกันไม่ได้แล้ว
ถ้าเธอตัดสินใจแบบนั้น
ซักวัน...เธออาจะหวนกลับ
ไปนึกถึงมันได้อย่างอบอุ่นใจ
แต่ว่า
ถ้าเธอยอมแพ้อยู่แค่นี้
เธอก็อาจจะก้าวต่อไปไม่ได้อีกเลยนะ
ขอโทษทีให้รอคะ เซ็ตแฮมเบริกญี่ปุ่นคะ
ทานให้อร่อยนะคะ
รุ่นพี่ทาจิบานะ?
เอ๊ะ
ว่าแล้วเชียว ฉันชื่อ คุโรตะ มิซากิ
มัธยมปลายปี 1 ชมรมกรีฑานันโค
นันโค?
ช่วงนี้รุ่นพี่ไม่มาแข่งรอบเก็บสถิติเลย
การแข่งรอบคัดตัววันก่อนก็ไม่มา
ฉันสงสัยมาตลอด
บังเอิญมากจริงๆ แย่แล้ว
คุยกันค่อนข้างนานเลยนะ
บ่นอะไรหรือเปล่า
แต่ว่า
รุ่นพี่มาทำอะไรในที่แบบนี้
ไม่ไปชมรมเหรอ?
ทานให้อร่อยคะ
- อาหารโต๊ะ 6 ได้แล้ว. - คะ
ขอบคุณมากนะคะ
ฉันคาคิตะ กัปตันหญิงคนใหม่ของนันโค
ฉัน ฮารุกะ กัปตันหญิงของ คาซามิซาว่า
ขอบคุณที่มาซ้อมกับเราคะ
ฝากตัวด้วยนะคะ
ฉันชื่อ คุโรตะ มิซากิ อยู่ปีหนึ่ง . รุ่นพี่ ทาจิบานะออกจากชมรมไปแล้วหรือคะ
มิซากิ อย่าเสียมารยาท
อากิระไม่ได้ออกจากชมรม
งั้น ทำไมเธอถึงไปทำงานพิเศษ
เจอ อากิระเหรอ?
คะ บังเอิญเจอร้านอาหารใกล้คลีนิคที่ฉันไป.
เข้าที่
เตรียมตัว
เร็วมาก เหมือนอากิระเมื่อก่อนเลย
มิซากิ เป็นเจ้าของสถิติมัธยมต้น
ถ้าต่อไปเป็นแบบนี้ อาจจะทำลายสถิติของรุ่นพี่ทาจิบานะได้นะ
ทาจิบานะ!
ทำไมถึงไม่วิ่งแล้วล่ะค่ะ
ไม่เกี่ยวกับเธอ
ฉันรู้เรื่องที่บาดเจ็บแล้วคะ
ฉันเคยชื่นชมรุ่นพี่มาตลอดเลยนะคะ
เมื่อปีก่อนฉันก็บาดเจ็บเหมือนกัน
เอ็นร้อยหวายขาด
ลู่วิ่งหมายเลข 4 อากิระ ทาจิบานะ โรงเรียนมัธยมปลาย คาซามิซาว่า
อากิระ! สู้เขานะ
นี่เธอวิ่ง 1500 เมตรไม่ใช่เหรอ
ดูอากิระเสร็จแล้วก็จะไป
โอเคฉันไปก่อนนะ
ลู่วิ่งที่ 4 ใครน่ะ
อากิระ ทาจิบานะ
อากิระ ทาจิบานะ..
ฉันกลัวว่าจะกลับมาเป็นอีกครั้ง
ยิ่งกว่านั้น ฉันกลัวว่าจะวิ่งอย่างที่ ฝันไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
ตอนที่ท้อ ฉันเห็นรุ่นพี่วิ่ง
ฉันคิดว่าอยากจะแข่งกับคนๆนี้
ฉันทำกายภาพบำบัดเสมอ เพื่อจะได้แข่งกับรุ่นพี่ ทาจิบานะ
เพราะฉะนั้นมันเกี่ยวกับฉัน
ทาจิบานะ?
เธอคือ?
เดี๋ยวฉันก็จะทำลายสถิติของรุ่นพี่แล้ว
แต่มันไม่เกี่ยวกับรุ่นพี่แล้วซินะ
[จันทร์ อังคาร ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ]
จริงด้วย ทาจิบานะ
คะ
ตารางเข้ากะเดือนหน้าน่ะ
คะ
ทำเยอะขนาดนี้มันจะดีเหรอ
ไม่เป็นไร คะ ฉันทำได้
อย่างนั้นเหรอ
แต่ว่า
ถ้ามีอย่างอื่นที่อยากทำ ก็ไปทำได้นะ
ร้านเราน่ะ
ต้องการพนักงานก็จริง แต่ก็พอถูไถไปได้
แล้วที่โรงเรียน
ก็มีหลายอย่างที่เธออย่างทำอยู่บ้าง จริงไหมล่ะ
ฉันไม่มีอย่างอื่นที่อยากทำแล้ว
กลับก่อนนะคะ
คาเส่.
กินอะไรมายัง ทำอะไรให้กินไหม
อันนี้ทิ้งให้หน่อยคะ
อะไร ขยะเหรอ วางไว้ที่นั่นล่ะ
มีโอกาสที่พายุจะเข้า
เขตคันโตพรุ่งนี้
นี่รองเท้าวิ่งนิ จะทิ้งเหรอ
ทิ้งไปเลย
ไม่ต้องใช้อะไรกัน
ยูนิฟอร์มด้วยเหรอ
ทิ้งจริงเหรอ?
อาจจะใช้ได้อีกก็ได้นะ
- อากิระ... - หนวกหู
บอกว่าไม่ต้องใช้แล้วไง
สวัสดี? กำลังพูดอยู่คะ
คะ
คะ ตอนนี้กำลังเช็คอยู่
ขอโทษครับ ที่ร้านมีรองเท้าที่ทำให้วิ่งเร็วขึ้นไหมครับ
ที่ทำให้เด็กวิ่งแข่งได้เร็วนะครับ
มีครับ รอซักครู่
- ครับ. - ไซด์อะไรครับ
22 เซนติเมตร
รอตรงนี้ซักครู่นะครับ
เอากลับไปวางเลย
มีรองเท้าทำให้วิ่งเร็วด้วยนะ
ดูซิ ยูตะ
รองเท้าตรงนั้นก็เท่ห์นะ
เหมาะกับการวิ่ง 50 เมตรคะ
ห๊า
รองเท้าที่ให้วิ่งแข่งได้เร็ว
อย่างนั้นเหรอครับ
รองเท้าที่ช่วยทำให้วิ่งได้เร็วน่ะ...
พื้นรองเท้าต้องมีสปริง ทำให้เกิดแรงส่งเวลาถีบ
รู้ละเอียดจังเลยนะครับ
คือฉันเป็นนักวิ่งคะ
เป็นนักวิ่งเหรอ
ว่าแต่
คุณแต่งงานแล้วหรือคะ
เอ๊ะ
คือว่า
เป็นพ่อม่าย
เป็นพ่อม่าย?
หมายถึงเราหย่ากันแล้วก็...
ฉันรู้คะ
งั้นหรือครับ
นั่นซินะ
คือว่าคุณทำตกไว้
ขอโทษคะ ขอบคุณมากเลยนะคะ
คือว่า
คุณบอกว่าคุณเป็นนักวิ่งใช่ไหมครับ
เอ็นร้อยหวายนี่
หลังจากที่บาดเจ็บแล้ว
จะกลับไปวิ่งเหมือนเดิมไม่ได้เลยเหรอ
- เอ๊ะ - คือว่า
ถึงแม้ว่าจะรักษา และทำกายภาพอย่างถูกต้องแล้ว
ก็ยังไม่สามารถกลับไปวิ่งเหมือนเดิมไม่ได้แล้วเหรอ
ยังมีโอกาสวิ่งได้อยู่คะ
อย่างนั้นหรือครับ
ค่อยยังชั่ว
ขอบคุณมาก ครับ
ลุงคนนั้นใครน่ะ พวกลามกเหรอ
มานี่
ลองรองเท้าดูซิ
ดูเหมือนไม่ใช่คนไม่ดีนะ
การแข่งวิ่ง 100 เมตรหญิงรอบสุดท้าย
ลู่ที่ 4 มิซากิ เธอจะทำลายสถิติ อากิระ ทาจิบานะ ได้หรือไหม
ลู่ที่ 4 มิซากิ คุราตะ
เข้าที่
ระวัง
เป็นหวัดหรือคะ
ใช่ ผู้จัดการนั่นล่ะ
ดันมาเป็นหวัดช่วงหน้าร้อนตอนงานยุ่งแบบนี้
วันนี้ฝนตก ร้านคงว่างอ่ะครับ
เดี๋ยวฉันไปเอง
ยินดีต้อนรับ
นั่งตรงไหนก็ได้ใช่ไหม
เอ๊ะ ได้เลย
ตรงไหนก็ได้นะ
ขอบุฟเฟ่ต์น้ำที่นึง
จะสั่งเพิ่มก็เรียกนะ
ได้ยินว่า มิซากิ คุราตะ มาที่นี่เหรอ
เธอเป็นคนบอกฉัน
อือ
เด็กคนนั้นวิ่งเร็วมาก
ย้ายมาจากเกียวโตตอนมัธยมต้น และเป็นเจ้าของสถิติของโรงเรียนมัธยมต้น
แข่งเมื่อวันก่อน ก็ทำลายสถิติตัวเอง
เวลาล่ะ
เท่ากับเธอเลย
โทษที ที่สั่งไปขอยกเลิก
พวกเรารอเธออยู่เสมอนะ
เรียบร้อย
ทาจิบานะ มื้อเย็นจ้า
ขอบคุณมากคะ
อือ..
รบกวนหน่อยนะ
เชิญเลยคะ
กินของไหม้ๆไม่ดีกับร่างกายนะ
ยังชอบผู้จัดการอยู่อีกเหรอ
ถ้าเธอไปไล่ต้อนเขาแบบนั้น น่าสงสารแย่
คะ
เขายังมีสถานะทางสังคม
เห็นอยู่ว่าเขาลำบากใจ
หรือว่าไม่ใช่
หรือว่าคนที่ถูกไล่ต้อนคือเธอกันแน่
เพื่อไม่ให้สูญเสียสิ่งที่ชอบไปอีก
เคยคิดไหมว่า ผู้จัดการก็คิดในแบบของเขา
และจะไม่เอาสิ่งที่ชอบไปจากเธอ
ถ้ามีอย่างอื่นที่อยากทำก็ไปทำได้นะ
คงมีหลายอย่างที่เธออยากทำ
ถ้าเกิดเธอยอมแพ้
เธอก็อาจจะก้าวต่อไปไม่ได้อีกเลยนะ
ต้องมีหนังสือที่เรียกร้องเธออยู่
ต้องเป็นหนังสือที่จำเป็นกับเธอในตอนนี้แน่ๆ
ขมจัง
โยชิซาวะ ต้องรับผิดชอบ
ฉันรู้ว่าไปไม่รอด แต่ก็ยังจะพยายามใช่ไหม
ฉันไม่เข้าใจคนที่เล่นกีฬาหรอกนะ
แต่ไปเคลียร์กันหน่อยก็ดี
คาเส่.
ขอบคุณมาก สำหรับแซนวิซ
ไข้ลดลงหน่อยแล้ว
เชิญครับ
ครับๆๆๆๆ
เอ๊ะ
ทาจิบานะ
ขอโทษ นะคะ
คือว่า
ฉัน
ฝนตกหนักจัง
ที่ร้านมีอะไรเกิดขึ้นเหรอ
เธอมาในวันฝนตกตลอดเลยนะ
ฉัน
ชอบผู้จัดการจริงๆคะ
ฉันเป็นแค่ลุงแก่ๆนะ
ผู้จัดการเป็นคนที่ยอดเยื่ยม
รู้เรื่องหนังสือเยอะแยะ
เธอจะมารู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับฉัน
ขอโทษที
แต่ว่า
ฉันไม่ใช่คนที่ยิ่งใหญ่อะไรหรอกนะ
ทำอะไรก็ครึ่งๆกลางๆ
เรื่องน่าภูมิใจก็ไม่มี
ไม่ใช่ผู้ใหญ่อย่างที่เธอคิดหรอกนะ
ผู้จัดการเป็นคนที่มหัศจรรย์คะ
มองจากมุมฉัน เธอนั่นล่ะมหัศจรรย์มากกว่า
ทั้งที่ยังเด็ก มีความหวังเต็มเปี่ยม
เปล่งประกาย
ถ้าดี
ทำไมรู้สึกเหมือนใจจะสลาย
ความเป็นเด็กน่ะ
บางทีก็รุนแรงและดุร้าย
ถึงอย่างนั้น ความรู้สึกในตอนนั้น ซักวันจะกลายเป็นสมบัติไม่มีอะไรมาแทนได้
ถึงตอนนี้น่ะ เธอ
จะยังไม่เข้าใจมันก็เถอะ
ที่พูดมานี่ ผู้จัดการลำบากใจหรือคะ
เป็นฉันไม่ดีตรงไหน
จะไม่ดีได้ไง
เธอน่ะ
ไม่ว่าใครจะมองก็มหัศจรรย์อยู่เสมอ
เอ๊ะ
ฉันน่ะ
ทุกครั้งที่อยู่กับเธอ
มันทำให้ฉันนึกถึง
สมบัติที่ไม่มีอะไรแทนได้
สมบัติที่ฉันลืมไปนานแล้ว
ฉันไม่ได้ลำบากใจเลย
แต่ว่ารู้สึกขอบคุณต่างหาก
ทาจิบานะ?
อ๊า คือว่า
ฉันไม่ได้
เมื่อกี้
แบบเพื่อนกันน่ะ
กอดกันแบบเพื่อนน่ะ
แบบเพื่อนหรอคะ
ขอบใจนะ
ฉันดีใจมาก
แต่ฉันน่ะ
ตอบแทนความรู้สึกของเธอไม่ได้จริงๆ
ทาจิบานะ นั่น ไม่ใช่แค่เรื่องความรัก
แต่เรื่องที่เธออยากทำจริงๆ
เรื่องที่เธอชอบ
ก็ยังมีอยู่ไม่ใช่เหรอ
โทษที
คุณครับ
นี่ค่ารถ
ทาจิบานะกลับบ้านดีๆนะ
ในฐานะเพื่อน ฉันมีเรื่องจะขอร้อง
ช่วยสอนวิธีวิ่งให้ฉันได้ไหม
ผู้จัดการ
จิฮิโร่
ตื่นแล้วเหรอ
นายมาทำไมเนี่ย
จำไม่ได้หรือไง
นายโทรมากลางดึก บอกว่าฉันจะตายอย่างโดดเดี่ยว
นี่
ห้องนี้ห้ามสูบบุหรี่
ไปเปิดหน้าต่างห้องข้างๆซิ
ใครคือทาจิบานะ?
อะไรนะ
นายละเมอเมื่อคืนนี้
สาวที่ไหน
ไม่ใช่ๆ
ผู้ชายต่างหาก เด็กที่ร้านน่ะ
อากิระ ทาจิบานะ
นายน่าจะหาแฟนได้แล้วนะ
แกเองก็เหมือนกันนะ
ฉันแต่งงานกับนิยายแล้ว
จริงเหรอ
อิจฉานายจริงๆ ที่พูดแบบนั้นได้
ฉันกับนิยายเป็นรักข้างเดียวมาตลอดเลย
งั้นก็ทำให้ใจตรงกันซิ
ไม่ไหวหรอก
พูดตามตรงนะ ฉันโทรหานายไม่ได้ เพราะว่าอิจฉานายมาตลอด
รู้ว่าไม่มีหวัง แต่ตัดใจทิ้งความฝันไปไม่ได้
ดื้อด้านจริงเลย
กระดาษต้นฉบับนี่
มันไม่ใช่ความดื้อด้าน
เป็นความยึดมั่น
ถ้าต่อสู้โดยไม่ยอมแพ้
พยายามก้าวหน้าไปข้างหน้า นั่นคือความยึดมั่น
พูดแบบนี้ดีกว่าใช่ไหม
ฉันเองก็ไม่มีหลักประกันอะไรในอนาคต
แต่ว่า
รักมันไปแล้วให้ทำยังไง
ก็ต้องยึดมั่นไว้นี่ล่ะ
ไหนๆนายก็ตื่นแล้ว
มาดื่มกัน
ไม่เอาด้วยหรอก
ทำท่าแบบนี้นะแล้วมองไปข้างหน้า
มองไปข้างหน้า
เร็วๆ ไปๆๆ
ยกขึ้นอีกๆๆ
มองไปข้างหน้า
เตรียมตัว
ระวัง
ไป
อีกรอบนะ
รอด้วย อากิระ!
ฮารุกะ เร็วซิๆ
ทำไมต้องวิ่งเร็วด้วยล่ะ
ก็มันรู้สึกดีไง.
ขอบคุณมาก เลยนะ
ไม่เป็นไร คะ วิธีวิ่งฉันสอนได้
เค้าน่ะไม่ชอบวิ่งแข่ง
เพราะวิ่งได้ช้า
แต่ถ้าเป็นเธอล่ะก็ สอนได้แน่ๆ
ความสุขของการวิ่งน่ะ
จริงด้วย
ตารางทำงานในเดือนหน้า
คะ
ฉันจัดให้เธอทั้งหมดไม่ได้หรอกนะ
คือว่า เดือนหน้าเธอไม่ต้องมาก็ได้นะ
เรามีคนพอแล้ว
ทั้งเดือนหน้า และเดือนต่อไป
และตลอดไปเรื่อยๆ
เธอไม่ต้องมาทำแล้วก็ได้นะ
แม่คะ
ว่าไง
ทิ้งรองเท้าวิ่งไปหรือยัง
จะทิ้งได้ไง
ขอบคุณมากคะ
มิซากิ!
กลับมาแล้ว
ขอโทษคะ ฉันจะเอาชามใหม่มาให้นะคะ
บิบินบันโต๊ะ 12 ยังไหม้เกินไป
ทำมาใหม่ที
ยังเร็วไปสำหรับนายนะ
แปลกจัง
ที่แปลกคือผมหน้าม้าของนายต่างหาก
ผู้จัดการบอกว่ายาวไปให้ตัด
โยชิซาวะ ไปล้างจาน
เร่งมือกันหน่อยซิคะ
ได้ครับ
ความเย็นชานั่น ชอบมากเลย
มุราคามิ
ช่วยเก็บโต๊ะทีนะ
โต๊ะ 9 ได้แล้ว
ค๊าาา
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ขอโทษคะคุณลูกค้า
คาเส่ ช่วยทำให้ใหม่ทีนะ
ทำใหม่ให้ก็ได้ แต่ต้องไปเดทกันนะ
ได้ซิ พูดอะไรก็ไม่รู้
ปกติก็ต้องเป็นแบบนี้ซิ
อากิระ กลับมาหน่อยเถอะนะ
เขตคันโตอากาศแจ่มใส
โอกาสที่ฝนจะตก 10%
คาดว่าท้องฟ้าจะแจ่มใสไปถึงกลางคืน
1 ปี หนังสือเกลียวคลื่นข้างหน้าต่างวางขาย คาดว่าผลงานใหม่
ของคุโจ จิฮิโร่ ได้รับรางวัล
วิ่งต่อไป ๆ
ต่อไปเป็นเพลงสุดท้าย ที่คนขอมากันมาก
วิ่งต่อไป ๆ
โอเค ทุกคนอย่าหยุด วิ่งต่อไป ๆ
คะ
สบายดีไหม
คะ
ดีแล้วล่ะ
สบายดีไหมคะ
อือ
เมื่อกี้ฉันไปสำนักงานใหญ่มา
ฉันอาจจะได้เลื่อนตำแหน่ง
เอ๊ะ
เลื่อนตำแหน่ง เยี่ยมไปเลยคะ
ยังไม่ยืนยันหรอกนะ แต่ฉันก็ดีใจน่ะ
ผู้จัดการ
อือ
ที่เคยบอกว่าเพื่อน
ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันใช่ไหมคะ
เพื่อนกันปกติ....
ก็ต้องส่งข้อความให้กัน
ฉัน
อยากส่งข้อความคุยกับผู้จัดการคะ